canım ben de öyle gibiyim ara ara. hep bebekle ilgilenmek zorunda kaldığımda böyle oluyor. azcık farklı insanları görüp değişik yerlere gidersem bu his azalıyor. ne yazıkki ben de hala eski ve normal hayatıma geri dönemedim. zorluyor bu. bunun için çaba sarfetmediklerinde insanlara kızıyorum. kızmasam bile kırılıyorum.
ne yazıkki elimden birşey gelmez sana yardımcı olacak...kelin ilac olsa kendi kafasına sürer misali. biraz değişiklik tavsiye edebilirim sadece...
Evet canım belki de değişiklik iyi gelir. Dediğin gibi henüz normal yaşantımıza dönemedik.
Hele benim için 2012 tam bi keşmekeş oldu. İşe döner dönmez istifa edişim, şimdi böyle arasatta bi durum yaşayışım…Ne ayrıldığım belli, ne kaldığım…Bakıcıyla hiç alışık olmadığım bi süreç…
Oturtsak belki düzeleceğiz ama….
babuşum inan bana dediklerinin hepsi bende de var.
koskoca bi yaz geçti, hava sıcak ama ben evdeyım. evimin hemen önü deniz. yürüme 2 dakika bile sürmez sen düşün. millet iş çıkışından akşam yemeğınden sonra sahile iniyor. ben ise aden'le balkondan onlara bakıyorum
istediğim gibi alışveriş yapamıyorum (malum ücretsiz izne çıktığım için dikkat ediyorum harcamalarıma), aden yaramaz mırmır mızmız. akşam 9 dan sonra çocuga bişey oluyor akşam olsun istemıyorum hiç. gecen iş yerınden bi kıza davetliydim akşam yemegıne onur çok ısrar ettı gıt az çık evden dıye inan yemeğı yedik ve ben Onur'u aramak zorunda kaldım gel al bizi dıye.

oysa havam değişmişti arkadaşlarımı görünce.
saçım başım üstüm hep pis. evim pis. yetişemiyorum. arada aden mızmızlanınca çocuğa öyle bi cırlıyorum ki yavrum dudak büküyor. ama içimden bi anda gelıyor o his tutamıyorum

sonra da üzülüp ağlıyorum. offf offff
aynen canım aynen…ne giyinmek istiyorum ne kendime bakmak. Eve zaten hiç bakamıyorum, dağılıyor, kirleniyor…
evde benim düzenimden ayrı bir kadın var. illaki aynı olmuyor onun sistemiyle benim sistemim. Zaten mesafeden, kendi kabuğunda olmaktan hoşlanan bi insanım, evde bi yabancı olması pek hoşuma gitmiyor.
Akşam ben gelir gelmez oylanmasın gitsin istiyorum.
Kirletiyor, kırıyor, döküyor bazen…kızıyorum ona…
Kendime zaten zaman ayıramıyorum…
Dediğin gibi daha tatile gidemedik benim işten ayrılma durumlarımdan dolayı. Sürekli iş görüşmelerine gidiyorum, ne zaman ayrılacağım belli olmadığı için organizasyon yapamıyorum.
Zaten onu bırak sitenin havuzuna bile giremedim ki.
Ahhhh babuşum bu söylediklerin inan banada yabancı değil.
Herşeye sinir oluyorum, sıkılıyorum. Selimle uğraşmak bazen çok yorucu oluyor biyerlere kaçıp gidesim geliyor. Sonra aklıma bebeğim olsun diye çektiklerim gelince şükür ediyorum. Yani inan karışığım...Kendime bakıyorum nasıl bakımsızım, halen kilolarım var. Ne bileyim bi yandan eşimin ailesine acayip gıcık oluyorum. bir dokun bin ah işit benden
Bugün evlilik yıldönümümüz 6 yıl bittti ve Selim yarın 6 aylık oluyor

Eşim güzel bir cep telefonu almış ona bile kızıyorum düşün. Benim cep telefonunamı ihtiyacım mı var diye. Sabah eşim bana hediyeyi verdi, adama böyle davrandım. Yazık hiç bişey demeden gitti. Sebebi ne biliyormusun yorgunluk ve uykusuzluk.
Canım benim ya aynen işte… O kadar uğraştım bebeğim olsun diye ne kadar üzüldüm, hatırlıyorum. Ara ara girip foruma yazdıklarımı okuyorum, aklım fikrim bebek olmuş hiç bir şeye konsantre olamaz hale gelmişim o zamanlar…Hamdolsun diyorum o zamanlar ama sanırım yorulduk….Manen daha çok…
Eşimin ailesine ben de gıcık oluyorum. Zaman zaman nefret ediyorum hatta. Ada olduktan sonra sırf huzur bozucu aktivitelerde bulunuyolar…
Biraz dinlenmek istiyorum….
İnan yalnız değilsin herşeye herkese sinir oluyorum sessiz sakin biryerlerde tek başıma kafa dinlemek istiyorum konuşmak dahi istemiyorum geçici bir durum doğum sendromu dedikleri
Bu konuşmak dahi istememek bende de var laylam…
Doğum sendromu geçeli epey olması lazım aslında ama neden bilmem…
tatlım ya umarım hersey gönlune gore akar bak bi garip oldum sen boyle soyleyince, can bi arkadaşınla muhabbet (yuzyuze) cok iyi gelir belkim yada bikacgünlügüne kafa dagıtabilecegin bi yerlere gitseniz yada günübirlikte olsa.. bana boyle bi durumda dogaya gitmek cok iyi geliyor yoksa fena oluyorum bende...
insallah daha iyi hissedersin tatlım, sevgiler
Canım bazen oluyor ki eşimi bile görmek istemiyorum. Bu aralar şantiyeye filan gitse şöyle bir ay filan takılsa ne güzel olur 
aynen babuş, benim de canım sıkkın...her şeye, herkese...ben de okuyorum ama yazamıyorum...daha normal hayata da dönemedim ondan belki, eve tıkılıp kaldım.
Ben de canım her şeye ve herkese bi miktar kızgınım, kırgınım.
En yakınımda eşim olduğu için daha çok onda odaklanıyorum.
Çok kötü davrandığım oluyor bazen…