İçimden geldi canım ya inan,samimi olmadığım hiç bir şeyisöylemem ben.Hele bugün o kadar yoğun ve duygusalım ki..hepimiz çok uzun ve mesaşkkatli bir yola giriyoruz ve ben bu yolda hepimizin oğluşlarımıza kavuşmasını o kadar istiyorum ki..Yüreğimde meğer ne büyük bir erkek evlat özlemi varmış sokakta gördüğüm erkek çocukları yanlarına gidip kokluyorum ve kendi oğlum gibi hayal kuruyorum.Ama sadece hayal...Gerçeğe dönecek mi bilmiyorum ama ben geceleri içime ata ata,gündüzleri evimde tek başıma kimseye itiraf edemediğim bu arzuyu gözyaşı dökerek istiyorum Rabbimden.Hayallerimizi gerçeğe dönüştür Rabbim diyorum...Sonra gözümün önüne cahil,sığ fikirli,hayatını sadece laf kalabalığı işgal eden eltim,görümcem,ennemin eltisi ve oğlu olup da olmayanların başına kalkabilecek kapasitede olan onlarca akrabam geliyor aklıma ve korkuyorummmm.İğneli laflardan,kırılmaktan,kan kusturulmaktan çok korkuyorum ...Çünkü hayatımda çok acılar yaşadım 33 yıllık hayatımın son 2-3 yılıdır yüzüm gülüyor ve Allahım düşmanlarıma çekemeyenlerime fırsat vermesin diye dua ediyorum.DİLE GETRMEKTEN KORKTUĞUM ŞEYLER VAR ÇÜNKÜ..Hepiniz tahmin edersiniz.Hatta aynı korkuları belki bazılarınız yaşıyordur.Yanlız olmadığımı biliyorum.Ve bu korku ve sıkıntılarımı sizinle paylaştığım için çokkkkk mutluyum,çıkarsız dostluklara ne çok susamışım meğer,çöl suszluğunda yaşamışım bunca yıl..Hepinize teşekür ederim.Ağlamaktan bu kadar toparlayabildim hislerimi.Kusurum olduysa özür dilerim.Çok dolmuşum ve bunları konuşmaya çok ihtiyacım var...
